hífa
sagnorð með þolfalli
lyfta (e-u), gjarnan með e-m búnaði
- verkamenn hífðu múrsteina upp í bygginguna
- timbrið var híft um borð í skipið
Tengd orð
Beyging
hífði híft
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghífihífðiéghífihífði
þúhífirhífðirþúhífirhífðir
húnhífirhífðihúnhífihífði
viðhífumhífðumviðhífumhífðum
þiðhífiðhífðuðþiðhífiðhífðuð
þauhífahífðuþauhífihífðu
| nafnháttur | hífa |
|---|---|
| sagnbót | híft |
| boðháttur eintölu | hífðu |
| boðháttur fleirtölu | hífið |
| stýfður boðháttur | híf |
| lýsingarháttur nútíðar | hífandi |
kk.kvk.hk.
nf.hífðurhífðhíft
þf.hífðanhífðahíft
þgf.hífðumhífðrihífðu
ef.hífðshífðrarhífðs
nf.hífðirhífðarhífð
þf.hífðahífðarhífð
þgf.hífðum
ef.hífðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghífisthífðistéghífisthífðist
þúhífisthífðistþúhífisthífðist
húnhífisthífðisthúnhífisthífðist
viðhífumsthífðumstviðhífumsthífðumst
þiðhífisthífðustþiðhífisthífðust
þauhífasthífðustþauhífisthífðust
| nafnháttur | hífast |
|---|---|
| sagnbót | hífst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhífistuhífðistuþúhífistuhífðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhífirðuhífðirðuþúhífirðuhífðirðu
þiðhífiðihífðuðiþiðhífiðihífðuði