hjakka
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli höggva aftur og aftur á sama stað
- ég hjakkaði ísinn ofan af niðurfallinu
- 2.
endurtaka (e-ð) sífellt
- bókarhöfundur hjakkar á sömu gömlu klisjunum
hjakka í sama farinu
endurtaka e-ð sífellt
Beyging
hjakkaði hjakkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghjakkahjakkaðiéghjakkihjakkaði
þúhjakkarhjakkaðirþúhjakkirhjakkaðir
húnhjakkarhjakkaðihúnhjakkihjakkaði
viðhjökkumhjökkuðumviðhjökkumhjökkuðum
þiðhjakkiðhjökkuðuðþiðhjakkiðhjökkuðuð
þauhjakkahjökkuðuþauhjakkihjökkuðu
| nafnháttur | hjakka |
|---|---|
| sagnbót | hjakkað |
| boðháttur eintölu | hjakkaðu |
| boðháttur fleirtölu | hjakkið |
| stýfður boðháttur | hjakka |
| lýsingarháttur nútíðar | hjakkandi |
kk.kvk.hk.
nf.hjakkaðurhjökkuðhjakkað
þf.hjakkaðanhjakkaðahjakkað
þgf.hjökkuðumhjakkaðrihjökkuðu
ef.hjakkaðshjakkaðrarhjakkaðs
nf.hjakkaðirhjakkaðarhjökkuð
þf.hjakkaðahjakkaðarhjökkuð
þgf.hjökkuðum
ef.hjakkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghjakkasthjakkaðistéghjakkisthjakkaðist
þúhjakkasthjakkaðistþúhjakkisthjakkaðist
húnhjakkasthjakkaðisthúnhjakkisthjakkaðist
viðhjökkumsthjökkuðumstviðhjökkumsthjökkuðumst
þiðhjakkisthjökkuðustþiðhjakkisthjökkuðust
þauhjakkasthjökkuðustþauhjakkisthjökkuðust
| nafnháttur | hjakkast |
|---|---|
| sagnbót | hjakkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhjakkastuhjakkaðistuþúhjakkistuhjakkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhjakkarðuhjakkaðirðuþúhjakkirðuhjakkaðirðu
þiðhjakkiðihjökkuðuðiþiðhjakkiðihjökkuðuði