hnjóða
sagnorð
hnjóða í hana
tala ill um hana, hallmæla henni
- hann er stöðugt að hnjóða í Þjóðverja
Beyging
hnjóðaði hnjóðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnjóðahnjóðaðiéghnjóðihnjóðaði
þúhnjóðarhnjóðaðirþúhnjóðirhnjóðaðir
húnhnjóðarhnjóðaðihúnhnjóðihnjóðaði
viðhnjóðumhnjóðuðumviðhnjóðumhnjóðuðum
þiðhnjóðiðhnjóðuðuðþiðhnjóðiðhnjóðuðuð
þauhnjóðahnjóðuðuþauhnjóðihnjóðuðu
| nafnháttur | hnjóða |
|---|---|
| sagnbót | hnjóðað |
| boðháttur eintölu | hnjóðaðu |
| boðháttur fleirtölu | hnjóðið |
| stýfður boðháttur | hnjóða |
| lýsingarháttur nútíðar | hnjóðandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnjóðarðuhnjóðaðirðuþúhnjóðirðuhnjóðaðirðu
þiðhnjóðiðihnjóðuðuðiþiðhnjóðiðihnjóðuðuði