hnjúka þeyr
nafnorð, karlkyn
hnjúka-þeyr
vindur sem farið hefur yfir fjallgarð, misst raka og fellur þurr og hlýr niður á láglendi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑þeys beygist eins og þeyr
eintala
án greinismeð greini
nf.hnjúkaþeyr hnjúkaþeyrinn
þf.hnjúkaþey hnjúkaþeyinn
þgf.hnjúkaþey hnjúkaþeynum
ef.hnjúkaþeys hnjúkaþeysins