hol rúm
nafnorð, hvorugkyn
hol-rúm
tómt rými, t.d. í líkamanum, inni í veggjum, hraunlögum o.fl.
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑rúms nefnifall fleirtölu ‑rúm beygist eins og rúm
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.holrúm holrúmið nf.holrúm holrúmin
þf.holrúm holrúmið þf.holrúm holrúmin
þgf.holrúmi holrúminu þgf.holrúmum holrúmunum
ef.holrúms holrúmsins ef.holrúma holrúmanna