hol urt
nafnorð, kvenkyn
hol-urt
íslensk plöntutegund af hjartagrasætt; með hvítum blómum með útblásnum bikar; vex á melum (Silene uniflora)
Beyging
eignarfall eintölu ‑urtar nefnifall fleirtölu ‑urtir beygist eins og urt
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.holurt holurtin nf.holurtir holurtirnar
þf.holurt holurtina þf.holurtir holurtirnar
þgf.holurt holurtinni þgf.holurtum holurtunum
ef.holurtar holurtarinnar ef.holurta holurtanna