hrygg brjóta
sagnorð hrygg-brjóta með þolfalli
Merkingar
- 1.
brjóta hrygginn (á sér eða öðrum)
hryggbrjóta sig
- 2.
hafna (biðli)
- hann bað hennar en hún hryggbraut hann
sjá hryggbrotinn
Beyging
‑brýt ‑braut ‑brutum ‑brotið beygist eins og brjóta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghryggbrýt hryggbraut éghryggbrjóti hryggbryti
þúhryggbrýtur hryggbraust þúhryggbrjótir hryggbrytir
húnhryggbrýtur hryggbraut húnhryggbrjóti hryggbryti
viðhryggbrjótum hryggbrutum viðhryggbrjótum hryggbrytum
þiðhryggbrjótið hryggbrutuð þiðhryggbrjótið hryggbrytuð
þauhryggbrjóta hryggbrutu þauhryggbrjóti hryggbrytu
| nafnháttur | hrygg |
|---|---|
| sagnbót | hrygg |
| boðháttur eintölu | hrygg |
| boðháttur fleirtölu | hrygg |
| stýfður boðháttur | hrygg |
| lýsingarháttur nútíðar | hrygg |
kk.kvk.hk.
nf.hryggbrotinn hryggbrotin hryggbrotið
þf.hryggbrotinn hryggbrotna hryggbrotið
þgf.hryggbrotnum hryggbrotinni hryggbrotnu
ef.hryggbrotins hryggbrotinnar hryggbrotins
nf.hryggbrotnir hryggbrotnar hryggbrotin
þf.hryggbrotna hryggbrotnar hryggbrotin
þgf.hryggbrotnum
ef.hryggbrotinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhryggbrýturðu hryggbraustu þúhryggbrjótirðu hryggbrytirðu
þiðhryggbrjótiði hryggbrutuði þiðhryggbrjótiði hryggbrytuði