hryggja
sagnorð með þolfalli
gera (e-n) hryggan, sorgmæddan
- orð hans hryggðu hana mikið
- ég vil ekki hryggja hann að óþörfu
það hryggir mig að heyra þetta
sjá hryggjast
Beyging
hryggði hryggt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghryggihryggðiéghryggihryggði
þúhryggirhryggðirþúhryggirhryggðir
húnhryggirhryggðihúnhryggihryggði
viðhryggjumhryggðumviðhryggjumhryggðum
þiðhryggiðhryggðuðþiðhryggiðhryggðuð
þauhryggjahryggðuþauhryggihryggðu
| nafnháttur | hryggja |
|---|---|
| sagnbót | hryggt |
| boðháttur eintölu | hryggðu |
| boðháttur fleirtölu | hryggið |
| stýfður boðháttur | hrygg |
| lýsingarháttur nútíðar | hryggjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hryggðurhryggðhryggt
þf.hryggðanhryggðahryggt
þgf.hryggðumhryggðrihryggðu
ef.hryggðshryggðrarhryggðs
nf.hryggðirhryggðarhryggð
þf.hryggðahryggðarhryggð
þgf.hryggðum
ef.hryggðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghryggisthryggðistéghryggisthryggðist
þúhryggisthryggðistþúhryggisthryggðist
húnhryggisthryggðisthúnhryggisthryggðist
viðhryggjumsthryggðumstviðhryggjumsthryggðumst
þiðhryggisthryggðustþiðhryggisthryggðust
þauhryggjasthryggðustþauhryggisthryggðust
| nafnháttur | hryggjast |
|---|---|
| sagnbót | hryggst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhryggistuhryggðistuþúhryggistuhryggðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhryggirðuhryggðirðuþúhryggirðuhryggðirðu
þiðhryggiðihryggðuðiþiðhryggiðihryggðuði