hrynja
sagnorð
Merkingar
- 1.
falla saman
- húsið hrundi í sprengingunni
- 2.
falla niður
- stórir steinar hafa hrunið niður á veginn
það hrynur úr fjallinu
það hrynur grjót niður hlíðina
- 3.
hrynja niður
deyja, falla (í stórum stíl)
- fólk hrundi niður í harðærum fyrr á öldum
sjá hruninn
Beyging
hrundi hrunið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrynhrundiéghrynjihryndi
þúhrynurhrundirþúhrynjirhryndir
húnhrynurhrundihúnhrynjihryndi
viðhrynjumhrundumviðhrynjumhryndum
þiðhrynjiðhrunduðþiðhrynjiðhrynduð
þauhrynjahrunduþauhrynjihryndu
| nafnháttur | hrynja |
|---|---|
| sagnbót | hrunið |
| lýsingarháttur nútíðar | hrynjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hruninnhruninhrunið
þf.hruninnhrundahrunið
þgf.hrundumhruninnihrundu
ef.hruninshruninnarhrunins
nf.hrundirhrundarhrunin
þf.hrundahrundarhrunin
þgf.hrundum
ef.hruninna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrynurðuhrundirðuþúhrynjirðuhryndirðu
þiðhrynjiðihrunduðiþiðhrynjiðihrynduði