hunda
nafnorð, karlkyn
hunda-vinur
sá eða sú sem er vinveittur hundum, hrifinn af hundum
Beyging
eignarfall eintölu hunda
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hundavinur hundavinurinn nf.hundavinir hundavinirnir
þf.hundavin hundavininn þf.hundavini hundavinina
þgf.hundavini / hundavin hundavininum þgf.hundavinum hundavinunum
ef.hundavinar hundavinarins ef.hundavina hundavinanna