hund
lýsingarorð hund-heiðinn
gersamlega heiðinn, ókristinn
- sagt var að landsmenn væru flestir hundheiðnir
Tengd orð
Beyging
‑heiðin ‑heiðið miðstig ‑heiðnari efsta stig ‑heiðnastur beygist eins og heiðinn
kk.kvk.hk.
nf.hundheiðinn hundheiðin hundheiðið
þf.hundheiðinn hundheiðna hundheiðið
þgf.hundheiðnum hundheiðinni hundheiðnu
ef.hundheiðins hundheiðinnar hundheiðins
nf.hundheiðnir hundheiðnar hundheiðin
þf.hundheiðna hundheiðnar hundheiðin
þgf.hundheiðnum
ef.hundheiðinna
nf.hundheiðni hundheiðna hundheiðna
aukaföllhundheiðna hundheiðnu hundheiðna
öll föllhundheiðnu
öll föllhundheiðnari hundheiðnari hundheiðnara
öll föllhundheiðnari
kk.kvk.hk.
nf.hundheiðnastur hundheiðnust hundheiðnast
þf.hundheiðnastan hundheiðnasta hundheiðnast
þgf.hundheiðnustum hundheiðnastri hundheiðnustu
ef.hundheiðnasts hundheiðnastrar hundheiðnasts
nf.hundheiðnastir hundheiðnastar hundheiðnust
þf.hundheiðnasta hundheiðnastar hundheiðnust
þgf.hundheiðnustum
ef.hundheiðnastra
nf.hundheiðnasti hundheiðnasta hundheiðnasta
aukaföllhundheiðnasta hundheiðnustu hundheiðnasta
öll föllhundheiðnustu