kæfa

Merkingar

1. 1.

   láta (e-n) kafna, drepa (e-n) með því að hamla öndun

   • morðinginn í myndinni kæfði konuna
2. 2.

   stöðva (e-ð)

   • hún kæfði hnerrann
   • hann átti erfitt með að kæfa hláturinn

   • kæfa uppreisnina í fæðingu

     kæfa hana strax þegar hún kemur upp

3. 3.

   slökkva (eld)

   • þeir gátu kæft eldinn