Yrða

kækur

nafnorð, karlkyn

afbrigðilegur ávani einstaklings í látbragði, hreyfingum, svipbrigðum (þ.e. fettur), raddbeitingu eða jafnvel orðalagi

  • hann hafði þann kæk að kipra augun þegar hann talaði
Samheiti
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu kæks nefnifall fleirtölu kækir