kæla
sagnorð með þolfalli
sjá einnig kæla nafnorð, kvenkyn
gera (e-ð) kaldara
- hann kældi kampavínið í fötu
- hún gekk út til að kæla sig
Tengd orð
Beyging
kældi kælt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkælikældiégkælikældi
þúkælirkældirþúkælirkældir
húnkælirkældihúnkælikældi
viðkælumkældumviðkælumkældum
þiðkæliðkælduðþiðkæliðkælduð
þaukælakælduþaukælikældu
þaðkælirkældiþaðkælikældi
| nafnháttur | kæla |
|---|---|
| sagnbót | kælt |
| boðháttur eintölu | kældu |
| boðháttur fleirtölu | kælið |
| stýfður boðháttur | kæl |
| lýsingarháttur nútíðar | kælandi |
kk.kvk.hk.
nf.kældurkældkælt
þf.kældankældakælt
þgf.kældumkældrikældu
ef.kældskældrarkælds
nf.kældirkældarkæld
þf.kældakældarkæld
þgf.kældum
ef.kældra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkælistkældistégkælistkældist
þúkælistkældistþúkælistkældist
húnkælistkældisthúnkælistkældist
viðkælumstkældumstviðkælumstkældumst
þiðkælistkældustþiðkælistkældust
þaukælastkældustþaukælistkældust
| nafnháttur | kælast |
|---|---|
| sagnbót | kælst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkælistukældistuþúkælistukældistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkælirðukældirðuþúkælirðukældirðu
þiðkæliðikælduðiþiðkæliðikælduði