Yrða

kinn

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    húðlagið sitt hvorum megin munns frá munnviki að kinnbeinum og kjálka, vangi

    • hún strauk barninu blíðlega um kinnina
    • styðja hönd undir kinn

    • vera rjóður í kinnum

  2. 2.

    hlíð

    • menn gengu eftir mjórri götu utan í brattri kinn
  3. 3.

    einkum í fleirtölu helmingur þorskhauss

Orðasambönd

  • honum hleypur kapp í kinn

    hann fyllist ákefð

Samheiti
  • vangi,
  • kinnar,
  • skjanni,
  • vangar
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu kinnar nefnifall fleirtölu kinnar