vangi
nafnorð, karlkyn
kinn
- hann kyssti hana á vangann
vera rjóður í vöngum
velta vöngum (yfir þessu)
velta þessu fyrir sér
Samheiti
- kinn,
- kinnar,
- skjanni,
- vangar
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu vanga nefnifall fleirtölu vangar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vangivanginnnf.vangarvangarnir
þf.vangavangannþf.vangavangana
þgf.vangavanganumþgf.vöngumvöngunum
ef.vangavangansef.vangavanganna