Yrða

kominn

lýsingarorð kom-inn lýsingarháttur þátíðar

Merkingar

  1. 1.

    lýsingarháttur þátíðar notaður um nýliðna atburði

    • ég er kominn heim
    • hann er kominn í frí
    • hún er komin á eftirlaun
    • ég er komin á blaðsíðu 70
    • hann er kominn með nýja kærustu
  2. 2.
    • vera að því kominn að gráta

      byrja næstum því að gráta

      • fjallgöngumennirnir voru að því komnir að gefast upp
    • húsið er að hruni komið

      það er í svo slæmu ástandi að það gæti hrunið

  3. 3.

    um ætterni

    • vera kominn af bændum

      eiga bændur sem forfeður, afa og ömmu

      • hún er komin af aðalsmönnum í föðurættina
  4. 4.

    um ástand

    • vera kominn með ístru

    • vera að niðurlotinn kominn

      vera alveg að örmagnast

    • vera hætt kominn

      vera í hættu

      • tveir menn voru hætt komnir þegar bát þeirra hvolfdi
    • vera vel/illa á sig kominn

      vera í góðu/slæmu ástandi

      • fólkið var misjafnlega á sig komið eftir jarðskjálftann
  5. 5.
    • vera langt/stutt kominn

      vera búinn með mikið eða lítið

      • flestir nemendur eru langt komnir með ritgerðinar
  6. 6.
    • vera vel að sigrinum kominn

      verðskulda sigurinn vel

      • hún er vel að verðlaununum komin
  7. 7.
    • vera upp á hana kominn

      vera háður henni

      • hann er upp á skyldfólk sitt kominn með húsnæði
  8. 8.
    • árangurinn er undir þessu kominn

      árangurinn veltur á þessu, fer eftir þessu

      • útgáfa bókarinnar er undir því komin hvort styrkur fáist

sjá koma sagnorð, komast, komandi

Tengd orð

Beyging

komin komið