kunnings
nafnorð, karlkyn
kunnings-skapur
það að vera kunnugur einhverjum og umgangast hann öðru hverju
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kunnings
eintala
án greinismeð greini
nf.kunningsskapur kunningsskapurinn
þf.kunningsskap kunningsskapinn
þgf.kunningsskap kunningsskapnum
ef.kunningsskapar kunningsskaparins