kunnáttu
nafnorð, karlkyn
kunnáttu-maður
sá eða sú sem býr yfir kunnáttu á tilteknu sviði
- kunnáttumenn í silfursmíði
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kunnáttumaður kunnáttumaðurinn nf.kunnáttumenn kunnáttumennirnir
þf.kunnáttumann kunnáttumanninn þf.kunnáttumenn kunnáttumennina
þgf.kunnáttumanni kunnáttumanninum þgf.kunnáttumönnum kunnáttumönnunum
ef.kunnáttumanns kunnáttumannsins ef.kunnáttumanna kunnáttumannanna