kveikja
sagnorð
sjá einnig kveikja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli láta eld loga eða ljós lýsa
- geturðu kveikt ljósið?
- hann kveikti eld í kolunum
kveikja á lampanum
kveikja í ruslinu
kveikja sér í sígarettu
kveikja upp í arninum
- 2.
með þolfalli örva (e-ð), efla (e-ð)
- sýningin kveikti áhuga hans á myndlist
- 3.
kveikja á sjónvarpinu
setja sjónvarpið í gang
- þeir kveiktu á fréttunum í útvarpinu
það er kveikt á tölvunni
Beyging
kveikti kveikt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveikikveiktiégkveikikveikti
þúkveikirkveiktirþúkveikirkveiktir
húnkveikirkveiktihúnkveikikveikti
viðkveikjumkveiktumviðkveikjumkveiktum
þiðkveikiðkveiktuðþiðkveikiðkveiktuð
þaukveikjakveiktuþaukveikikveiktu
þaðkveikirkveiktiþaðkveikikveikti
| nafnháttur | kveikja |
|---|---|
| sagnbót | kveikt |
| boðháttur eintölu | kveiktu |
| boðháttur fleirtölu | kveikið |
| stýfður boðháttur | kveik |
| lýsingarháttur nútíðar | kveikjandi |
kk.kvk.hk.
nf.kveikturkveiktkveikt
þf.kveiktankveiktakveikt
þgf.kveiktumkveiktrikveiktu
ef.kveiktskveiktrarkveikts
nf.kveiktirkveiktarkveikt
þf.kveiktakveiktarkveikt
þgf.kveiktum
ef.kveiktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveikistkveiktistégkveikistkveiktist
þúkveikistkveiktistþúkveikistkveiktist
húnkveikistkveiktisthúnkveikistkveiktist
viðkveikjumstkveiktumstviðkveikjumstkveiktumst
þiðkveikistkveiktustþiðkveikistkveiktust
þaukveikjastkveiktustþaukveikistkveiktust
| nafnháttur | kveikjast |
|---|---|
| sagnbót | kveikst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveikistukveiktistuþúkveikistukveiktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveikirðukveiktirðuþúkveikirðukveiktirðu
þiðkveikiðikveiktuðiþiðkveikiðikveiktuði