kveina
sagnorð
væla af sársauka eða sorg
- börnin kveinuðu af hungri
- hún lýsti raunum sínum og stundi og kveinaði
kvarta og kveina
Tengd orð
Beyging
kveinaði kveinað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveinakveinaðiégkveinikveinaði
þúkveinarkveinaðirþúkveinirkveinaðir
húnkveinarkveinaðihúnkveinikveinaði
viðkveinumkveinuðumviðkveinumkveinuðum
þiðkveiniðkveinuðuðþiðkveiniðkveinuðuð
þaukveinakveinuðuþaukveinikveinuðu
| nafnháttur | kveina |
|---|---|
| sagnbót | kveinað |
| boðháttur eintölu | kveinaðu |
| boðháttur fleirtölu | kveinið |
| stýfður boðháttur | kveina |
| lýsingarháttur nútíðar | kveinandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveinarðukveinaðirðuþúkveinirðukveinaðirðu
þiðkveiniðikveinuðuðiþiðkveiniðikveinuðuði