kveinka
sagnorð
kveinka sér
gefa frá sér lágt sársaukahljóð
- hann kveinkaði sér þegar sprautunálin stakkst í hann
Tengd orð
Beyging
kveinkaði kveinkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveinkakveinkaðiégkveinkikveinkaði
þúkveinkarkveinkaðirþúkveinkirkveinkaðir
húnkveinkarkveinkaðihúnkveinkikveinkaði
viðkveinkumkveinkuðumviðkveinkumkveinkuðum
þiðkveinkiðkveinkuðuðþiðkveinkiðkveinkuðuð
þaukveinkakveinkuðuþaukveinkikveinkuðu
| nafnháttur | kveinka |
|---|---|
| sagnbót | kveinkað |
| boðháttur eintölu | kveinkaðu |
| boðháttur fleirtölu | kveinkið |
| stýfður boðháttur | kveinka |
| lýsingarháttur nútíðar | kveinkandi |
kk.kvk.hk.
nf.kveinkaðurkveinkuðkveinkað
þf.kveinkaðankveinkaðakveinkað
þgf.kveinkuðumkveinkaðrikveinkuðu
ef.kveinkaðskveinkaðrarkveinkaðs
nf.kveinkaðirkveinkaðarkveinkuð
þf.kveinkaðakveinkaðarkveinkuð
þgf.kveinkuðum
ef.kveinkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveinkastkveinkaðistégkveinkistkveinkaðist
þúkveinkastkveinkaðistþúkveinkistkveinkaðist
húnkveinkastkveinkaðisthúnkveinkistkveinkaðist
viðkveinkumstkveinkuðumstviðkveinkumstkveinkuðumst
þiðkveinkistkveinkuðustþiðkveinkistkveinkuðust
þaukveinkastkveinkuðustþaukveinkistkveinkuðust
| nafnháttur | kveinkast |
|---|---|
| sagnbót | kveinkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveinkastukveinkaðistuþúkveinkistukveinkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveinkarðukveinkaðirðuþúkveinkirðukveinkaðirðu
þiðkveinkiðikveinkuðuðiþiðkveinkiðikveinkuðuði