kven kenning
nafnorð, kvenkyn
kven-kenning bókmenntafræði
myndræn umorðun um konu í skáldskap, t.d. bauga Hlín
Beyging
eignarfall eintölu ‑kenningar nefnifall fleirtölu ‑kenningar beygist eins og kenning
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kvenkenning kvenkenningin nf.kvenkenningar kvenkenningarnar
þf.kvenkenningu kvenkenninguna þf.kvenkenningar kvenkenningarnar
þgf.kvenkenningu kvenkenningunni þgf.kvenkenningum kvenkenningunum
ef.kvenkenningar kvenkenningarinnar ef.kvenkenninga kvenkenninganna