kynda
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli hita upp (ofn, húsakynni)
- þeir kynda hús sín með kolum
- 2.
með þolfalli kveikja (eld)
- hún kynti bál í horni garðsins
- 3.
kynda undir ófriði
örva ófrið, ýta undir ófrið
- stjórnvöld kynda undir spennunni milli hópanna
Beyging
kynti kynt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkyndikyntiégkyndikynti
þúkyndirkyntirþúkyndirkyntir
húnkyndirkyntihúnkyndikynti
viðkyndumkyntumviðkyndumkyntum
þiðkyndiðkyntuðþiðkyndiðkyntuð
þaukyndakyntuþaukyndikyntu
| nafnháttur | kynda |
|---|---|
| sagnbót | kynt |
| boðháttur eintölu | kyntu |
| boðháttur fleirtölu | kyndið |
| stýfður boðháttur | kynd |
| lýsingarháttur nútíðar | kyndandi |
kk.kvk.hk.
nf.kynturkyntkynt
þf.kyntankyntakynt
þgf.kyntumkyntrikyntu
ef.kyntskyntrarkynts
nf.kyntirkyntarkynt
þf.kyntakyntarkynt
þgf.kyntum
ef.kyntra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkyndirðukyntirðuþúkyndirðukyntirðu
þiðkyndiðikyntuðiþiðkyndiðikyntuði