kyn
sagnorð kyn-greina með þolfalli
greina kyn (dýrs)
Beyging
‑greindi ‑greint beygist eins og greina
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkyngreini kyngreindi égkyngreini kyngreindi
þúkyngreinir kyngreindir þúkyngreinir kyngreindir
húnkyngreinir kyngreindi húnkyngreini kyngreindi
viðkyngreinum kyngreindum viðkyngreinum kyngreindum
þiðkyngreinið kyngreinduð þiðkyngreinið kyngreinduð
þaukyngreina kyngreindu þaukyngreini kyngreindu
| nafnháttur | kyn |
|---|---|
| sagnbót | kyn |
| boðháttur eintölu | kyn |
| boðháttur fleirtölu | kyn |
| stýfður boðháttur | kyn |
| lýsingarháttur nútíðar | kyn |
kk.kvk.hk.
nf.kyngreindur kyngreind kyngreint
þf.kyngreindan kyngreinda kyngreint
þgf.kyngreindum kyngreindri kyngreindu
ef.kyngreinds kyngreindrar kyngreinds
nf.kyngreindir kyngreindar kyngreind
þf.kyngreinda kyngreindar kyngreind
þgf.kyngreindum
ef.kyngreindra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkyngreinirðu kyngreindirðu þúkyngreinirðu kyngreindirðu
þiðkyngreiniði kyngreinduði þiðkyngreiniði kyngreinduði