Yrða

kyngja

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    með þágufalli renna (e-u) niður í maga, gleypa (e-ð)

    • hún kyngdi munnbitanum
  2. 2.

    með þágufalli halda aftur af (e-u), hafa hemil á (e-u)

    • hann varð að kyngja stolti sínu
  3. 3.

    með þágufalli sætta sig við (e-ð) með tregðu

    • það var erfitt að kyngja því að þau væru hætt saman
  4. 4.

    • frumlag í þágufalli eða það snjónum kyngir niður

      það snjóar mikið

    • það kyngir niður snjó

      það snjóar mikið

Tengd orð

Beyging

kyngdi kyngt