kyn
lýsingarorð kyn-hreinn líffræði
hreinræktaður en ekki blandaður öðru kyni
Beyging
‑hrein ‑hreint miðstig ‑hreinni efsta stig ‑hreinastur beygist eins og hreinn
kk.kvk.hk.
nf.kynhreinn kynhrein kynhreint
þf.kynhreinan kynhreina kynhreint
þgf.kynhreinum kynhreinni kynhreinu
ef.kynhreins kynhreinnar kynhreins
nf.kynhreinir kynhreinar kynhrein
þf.kynhreina kynhreinar kynhrein
þgf.kynhreinum
ef.kynhreinna
nf.kynhreini kynhreina kynhreina
aukaföllkynhreina kynhreinu kynhreina
öll föllkynhreinu
öll föllkynhreinni kynhreinni kynhreinna
öll föllkynhreinni
kk.kvk.hk.
nf.kynhreinastur kynhreinust kynhreinast
þf.kynhreinastan kynhreinasta kynhreinast
þgf.kynhreinustum kynhreinastri kynhreinustu
ef.kynhreinasts kynhreinastrar kynhreinasts
nf.kynhreinastir kynhreinastar kynhreinust
þf.kynhreinasta kynhreinastar kynhreinust
þgf.kynhreinustum
ef.kynhreinastra
nf.kynhreinasti kynhreinasta kynhreinasta
aukaföllkynhreinasta kynhreinustu kynhreinasta
öll föllkynhreinustu