lög
nafnorð, karlkyn
lög-brjótur
sá eða sú sem brýtur lög, afbrotamaður
- lögin eiga að vernda fólk gegn lögbrjótum
Samheiti
- lögbrotamaður,
- lögbrotsmaður,
- lögræningi
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu lög
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.lögbrjótur lögbrjóturinn nf.lögbrjótar lögbrjótarnir
þf.lögbrjót lögbrjótinn þf.lögbrjóta lögbrjótana
þgf.lögbrjóti lögbrjótnum / lögbrjótinum þgf.lögbrjótum lögbrjótunum
ef.lögbrjóts lögbrjótsins ef.lögbrjóta lögbrjótanna