lenda
sagnorð
sjá einnig lenda nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli fljúga niður og ná landi (um flugvél)
- flugmaðurinn lenti þyrlunni fimlega
- við lendum eftir hálftíma
- 2.
koma niður á (e-ð), koma (e-s staðar) niður
- hann datt á svelli og lenti á rassinum
- flaskan fór um koll og lenti á gólfinu
- 3.
lenda á
þetta lendir á mér
þetta fellur í minn hlut, þetta verður mitt hlutverk
- það lenti á honum að ryksuga
- skýrslugerðin lendir oftast á ritara skólans
- 4.
lenda í
lenda í slysi
verða fyrir slysi, hljóta slys
- bílar lenda stundum í árekstri
- á endanum lenti hann í fangelsi
- hringdu bara í mig ef þú lendir í vandræðum
- skipverjarnir lentu í lífsháska
lenda í ævintýrum
komast í ævintýri
- 5.
lenda saman
frumlag í þágufalliþeim lendir saman
þau fara í deilur, rifrildi
- nágrönnunum hefur lent saman vegna hundsins
Beyging
lenti lent
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églendilentiéglendilenti
þúlendirlentirþúlendirlentir
húnlendirlentihúnlendilenti
viðlendumlentumviðlendumlentum
þiðlendiðlentuðþiðlendiðlentuð
þaulendalentuþaulendilentu
mérlendirlentimérlendilenti
| nafnháttur | lenda |
|---|---|
| sagnbót | lent |
| boðháttur eintölu | lentu |
| boðháttur fleirtölu | lendið |
| stýfður boðháttur | lend |
| lýsingarháttur nútíðar | lendandi |
kk.kvk.hk.
nf.lenturlentlent
þf.lentanlentalent
þgf.lentumlentrilentu
ef.lentslentrarlents
nf.lentirlentarlent
þf.lentalentarlent
þgf.lentum
ef.lentra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérlendistlentistmérlendistlentist
| nafnháttur | lendast |
|---|---|
| sagnbót | lenst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlendirðulentirðuþúlendirðulentirðu
þiðlendiðilentuðiþiðlendiðilentuði