máttlaus

Merkingar

1. 1.

   sem hefur engan mátt, sem getur ekki hreyft sig, lamaður

   • fætur hans eru máttlausir eftir slysið
2. 2.

   slappur, kraftlaus, duglaus

   • þeir urðu máttlausir af ótta
3. 3.

   aumur, kraftlaus

   • hann gerði máttlausa tilraun til að ná bréfinu af henni
   • andmæli þeirra eru heldur máttlaus vegna skorts á rökum

Orðasambönd

• hlæja sig máttlausan

  hlæja mikið og lengi

• verða máttlaus í hnjáliðunum/hnjánum (af hrifningu)