mátt farinn
lýsingarorð mátt-farinn
þrotinn að kröftum, máttlaus
- hún var svo máttfarin að hún gat ekki staðið
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
mátt
kk.kvk.hk.
nf.máttfarinn máttfarin máttfarið
þf.máttfarinn máttfarna máttfarið
þgf.máttförnum máttfarinni máttförnu
ef.máttfarins máttfarinnar máttfarins
nf.máttfarnir máttfarnar máttfarin
þf.máttfarna máttfarnar máttfarin
þgf.máttförnum
ef.máttfarinna
nf.máttfarni máttfarna máttfarna
aukaföllmáttfarna máttförnu máttfarna
öll föllmáttförnu
öll föllmáttfarnari máttfarnari máttfarnara
öll föllmáttfarnari
kk.kvk.hk.
nf.máttfarnastur máttförnust máttfarnast
þf.máttfarnastan máttfarnasta máttfarnast
þgf.máttförnustum máttfarnastri máttförnustu
ef.máttfarnasts máttfarnastrar máttfarnasts
nf.máttfarnastir máttfarnastar máttförnust
þf.máttfarnasta máttfarnastar máttförnust
þgf.máttförnustum
ef.máttfarnastra
nf.máttfarnasti máttfarnasta máttfarnasta
aukaföllmáttfarnasta máttförnustu máttfarnasta
öll föllmáttförnustu