máta 2
sagnorð með þolfalli
sjá einnig máta 1 sagnorð
prófa að fara í (flík eða skó), vita hvernig (e-ð) passar
- hún mátaði þrennar buxur í búðinni
Beyging
mátaði mátað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmátamátaðiégmátimátaði
þúmátarmátaðirþúmátirmátaðir
húnmátarmátaðihúnmátimátaði
viðmátummátuðumviðmátummátuðum
þiðmátiðmátuðuðþiðmátiðmátuðuð
þaumátamátuðuþaumátimátuðu
| nafnháttur | máta |
|---|---|
| sagnbót | mátað |
| boðháttur eintölu | mátaðu |
| boðháttur fleirtölu | mátið |
| stýfður boðháttur | máta |
| lýsingarháttur nútíðar | mátandi |
kk.kvk.hk.
nf.mátaðurmátuðmátað
þf.mátaðanmátaðamátað
þgf.mátuðummátaðrimátuðu
ef.mátaðsmátaðrarmátaðs
nf.mátaðirmátaðarmátuð
þf.mátaðamátaðarmátuð
þgf.mátuðum
ef.mátaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmátastmátaðistégmátistmátaðist
þúmátastmátaðistþúmátistmátaðist
húnmátastmátaðisthúnmátistmátaðist
viðmátumstmátuðumstviðmátumstmátuðumst
þiðmátistmátuðustþiðmátistmátuðust
þaumátastmátuðustþaumátistmátuðust
| nafnháttur | mátast |
|---|---|
| sagnbót | mátast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmátastumátaðistuþúmátistumátaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmátarðumátaðirðuþúmátirðumátaðirðu
þiðmátiðimátuðuðiþiðmátiðimátuðuði