mæna

sagnorð

sjá einnig mæna nafnorð, kvenkyn

horfa fast (á e-ð)

hann stóð og mændi út í myrkrið
þær mændu á leikarann með aðdáun

Beyging

mændi mænt

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égmænimændiégmænimændi

þúmænirmændirþúmænirmændir

húnmænirmændihúnmænimændi

viðmænummændumviðmænummændum

þiðmæniðmænduðþiðmæniðmænduð

þaumænamænduþaumænimændu

nafnháttur	mæna
sagnbót	mænt
boðháttur eintölu	mændu
boðháttur fleirtölu	mænið
stýfður boðháttur	mæn
lýsingarháttur nútíðar	mænandi