mann
lýsingarorð mann-blendinn
sem hefur gaman af að umgangast aðra
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑blendin ‑blendið miðstig ‑blendnari efsta stig ‑blendnastur beygist eins og blendinn
kk.kvk.hk.
nf.mannblendinn mannblendin mannblendið
þf.mannblendinn mannblendna mannblendið
þgf.mannblendnum mannblendinni mannblendnu
ef.mannblendins mannblendinnar mannblendins
nf.mannblendnir mannblendnar mannblendin
þf.mannblendna mannblendnar mannblendin
þgf.mannblendnum
ef.mannblendinna
nf.mannblendni mannblendna mannblendna
aukaföllmannblendna mannblendnu mannblendna
öll föllmannblendnu
öll föllmannblendnari mannblendnari mannblendnara
öll föllmannblendnari
kk.kvk.hk.
nf.mannblendnastur mannblendnust mannblendnast
þf.mannblendnastan mannblendnasta mannblendnast
þgf.mannblendnustum mannblendnastri mannblendnustu
ef.mannblendnasts mannblendnastrar mannblendnasts
nf.mannblendnastir mannblendnastar mannblendnust
þf.mannblendnasta mannblendnastar mannblendnust
þgf.mannblendnustum mannblendnustum mannblendnustum
ef.mannblendnastra mannblendnastra mannblendnastra
nf.mannblendnasti mannblendnasta mannblendnasta
aukaföllmannblendnasta mannblendnustu mannblendnasta
öll föllmannblendnustu mannblendnustu mannblendnustu