mann dómur
nafnorð, karlkyn
mann-dómur
dugur, karlmennska
- skólastjórinn hafði ekki manndóm í sér til að leysa málið
Andheiti
- manndómsleysi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑dóms beygist eins og dómur
eintala
án greinismeð greini
nf.manndómur manndómurinn
þf.manndóm manndóminn
þgf.manndómi manndómnum / manndóminum
ef.manndóms manndómsins