mann fórn
nafnorð, kvenkyn
mann-fórn einkum í fleirtölu
Merkingar
- 1.
dauði manns eða manna, mannfall
- þetta stríð er búið að kosta miklar mannfórnir
- 2.
fórnarathöfn þar sem maður er líflátinn
- hinir fornu Astekar iðkuðu mannfórnir
Beyging
eignarfall eintölu ‑fórnar nefnifall fleirtölu ‑fórnir beygist eins og fórn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.mannfórn mannfórnin nf.mannfórnir mannfórnirnar
þf.mannfórn mannfórnina þf.mannfórnir mannfórnirnar
þgf.mannfórn mannfórninni þgf.mannfórnum mannfórnunum
ef.mannfórnar mannfórnarinnar ef.mannfórna mannfórnanna