mann
lýsingarorð mann-gengur
sem maður getur staðið uppréttur í
- kjallarinn er svo lágur að hann er varla manngengur
það er manngengt í hellinum
Samheiti
Tengd orð
Beyging
mann
kk.kvk.hk.
nf.manngengur manngeng manngengt
þf.manngengan manngenga manngengt
þgf.manngengum manngengri manngengu
ef.manngengs manngengrar manngengs
nf.manngengir manngengar manngeng
þf.manngenga manngengar manngeng
þgf.manngengum
ef.manngengra
nf.manngengi manngenga manngenga
aukaföllmanngenga manngengu manngenga
öll föllmanngengu
öll föllmanngengari manngengari manngengara
öll föllmanngengari
kk.kvk.hk.
nf.manngengastur manngengust manngengast
þf.manngengastan manngengasta manngengast
þgf.manngengustum manngengastri manngengustu
ef.manngengasts manngengastrar manngengasts
nf.manngengastir manngengastar manngengust
þf.manngengasta manngengastar manngengust
þgf.manngengustum
ef.manngengastra
nf.manngengasti manngengasta manngengasta
aukaföllmanngengasta manngengustu manngengasta
öll föllmanngengustu