mann
nafnorð, karlkyn
mann-garmur
maður sem er vorkennt
- manngarmurinn hneig niður í búðinni
Beyging
eignarfall eintölu ‑garms nefnifall fleirtölu ‑garmar beygist eins og garmur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.manngarmur manngarmurinn nf.manngarmar manngarmarnir
þf.manngarm manngarminn þf.manngarma manngarmana
þgf.manngarmi manngarminum þgf.manngörmum manngörmunum
ef.manngarms manngarmsins ef.manngarma manngarmanna