meiður
nafnorð, karlkyn
langt og mjótt stykki undir sleða (annað af tveimur) sem hann rennur á
vera á öndverðum meiði við hana
vera andstæðrar skoðunar við hana
þetta er af sama meiði
þetta er skylt, sama eðlis, af líkum toga
Beyging
eignarfall eintölu meiðs þágufall eintölu meið eða meiði nefnifall fleirtölu meiðar eða meiðir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.meiðurmeiðurinnnf.meiðar / meiðirmeiðarnir / meiðirnir
þf.meiðmeiðinnþf.meiða / meiðimeiðana / meiðina
þgf.meið / meiðimeiðinumþgf.meiðummeiðunum
ef.meiðsmeiðsinsef.meiðameiðanna