mis
sagnorð mis-muna með þágufalli
gera upp á milli (e-a), veita (e-m) ójafnan rétt eða kjör
- vinnuveitandi má ekki mismuna fólki eftir trúarbrögðum þess
Beyging
mis
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmismuna mismunaði égmismuni mismunaði
þúmismunar mismunaðir þúmismunir mismunaðir
húnmismunar mismunaði húnmismuni mismunaði
viðmismunum mismunuðum viðmismunum mismunuðum
þiðmismunið mismunuðuð þiðmismunið mismunuðuð
þaumismuna mismunuðu þaumismuni mismunuðu
það, mérmismunar mismunaði það, mérmismuni mismunaði
| nafnháttur | mis |
|---|---|
| sagnbót | mis |
| boðháttur eintölu | mis |
| boðháttur fleirtölu | mis |
| stýfður boðháttur | mis |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmismunarðu mismunaðirðu þúmismunirðu mismunaðirðu
þiðmismuniði mismunuðuði þiðmismuniði mismunuðuði