mis mæla
sagnorð mis-mæla með þolfalli
mismæla sig
segja óvart annað en maður ætlaði
- ráðherrann mismælti sig í ræðunni
Beyging
‑mælti ‑mælt beygist eins og mæla
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmismæli mismælti égmismæli mismælti
þúmismælir mismæltir þúmismælir mismæltir
húnmismælir mismælti húnmismæli mismælti
viðmismælum mismæltum viðmismælum mismæltum
þiðmismælið mismæltuð þiðmismælið mismæltuð
þaumismæla mismæltu þaumismæli mismæltu
| nafnháttur | mis |
|---|---|
| sagnbót | mis |
| boðháttur eintölu | mis |
| boðháttur fleirtölu | mis |
| stýfður boðháttur | mis |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmismælirðu mismæltirðu þúmismælirðu mismæltirðu
þiðmismæliði mismæltuði þiðmismæliði mismæltuði