muna 2
sagnorð með þágufalli
sjá einnig muna 1 sagnorð
gera mismun, vera mismunur
það munar miklu á gæðunum
- það munar mjög litlu á stærð rúmanna
- það munaði fjórum krónum á verðinu
það munar um hana
framlag hennar skiptir máli, gerir mismun
- það munar talsvert um hvern mann sem getur hjálpað til
það munaði mjóu að hann dytti
það mátti litlu muna að árekstur yrði
það munar um minna
minna en þetta skiptir máli, gerir mismun
- ég fékk 10% afslátt - það munar um minna
verðið hefur lækkað svo að um munar
... svo að það skiptir verulegu máli, verðið hefur lækkað mikið
mig munar ekkert um þetta
þetta er engin aukafyrirhöfn fyrir mig
- mig munar ekkert um að kaupa samloku fyrir þig líka
Beyging
munaði munað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
það, mig, mérmunarmunaðiþað, mig, mérmunimunaði
| nafnháttur | muna |
|---|---|
| sagnbót | munað |
| lýsingarháttur nútíðar | munandi |