Yrða

munur 1

nafnorð, karlkyn

sjá einnig munur 2 nafnorð, karlkyn

það sem er ólíkt, mismunur, greinarmunur

  • gera mun á þessu tvennu

  • vera mun stærri; betri

    vera þónokkuð stærri/betri

  • það er munur á þessu tvennu

    þetta tvennt er ólíkt

  • þetta er munur

    þetta er betra

  • veðrið hefur versnað að mun

    veðrið hefur versnað heilmikið

  • honum er í mun að fundurinn takist sem best

    honum þykir mikilvægt að fundurinn takist sem best

  • vilja þetta ekki fyrir nokkurn mun / nokkra muni

    vilja þetta alls ekki

  • vilja þetta fyrir alla muni

    vilja þetta alveg endilega

  • vilja þetta fyrir hvern mun

    vilja þetta alveg endilega

  • kjörin hafa batnað til muna

    kjörin hafa batnað verulega mikið

Beyging

eignarfall eintölu munar þágufall eintölu mun eða muni nefnifall fleirtölu munir