munur 2
nafnorð, karlkyn
sjá einnig munur 1 nafnorð, karlkyn
hlutur, smáhlutur
- útskornir munir úr beini
Beyging
eignarfall eintölu munar þágufall eintölu mun eða muni nefnifall fleirtölu munir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.munurmunurinnnf.munirmunirnir
þf.munmuninnþf.munimunina
þgf.mun / munimuninumþgf.munummununum
ef.munarmunarinsef.munamunanna