murka
sagnorð
með þolfalli murka lífið úr honum
drepa hann hægt
- kötturinn murkaði lífið úr músinni
- hann er að reyna að murka lífið úr flokki andstæðinganna
Beyging
murkaði murkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmurkamurkaðiégmurkimurkaði
þúmurkarmurkaðirþúmurkirmurkaðir
húnmurkarmurkaðihúnmurkimurkaði
viðmurkummurkuðumviðmurkummurkuðum
þiðmurkiðmurkuðuðþiðmurkiðmurkuðuð
þaumurkamurkuðuþaumurkimurkuðu
| nafnháttur | murka |
|---|---|
| sagnbót | murkað |
| boðháttur eintölu | murkaðu |
| boðháttur fleirtölu | murkið |
| stýfður boðháttur | murka |
| lýsingarháttur nútíðar | murkandi |
kk.kvk.hk.
nf.murkaðurmurkuðmurkað
þf.murkaðanmurkaðamurkað
þgf.murkuðummurkaðrimurkuðu
ef.murkaðsmurkaðrarmurkaðs
nf.murkaðirmurkaðarmurkuð
þf.murkaðamurkaðarmurkuð
þgf.murkuðum
ef.murkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmurkastmurkaðistégmurkistmurkaðist
þúmurkastmurkaðistþúmurkistmurkaðist
húnmurkastmurkaðisthúnmurkistmurkaðist
viðmurkumstmurkuðumstviðmurkumstmurkuðumst
þiðmurkistmurkuðustþiðmurkistmurkuðust
þaumurkastmurkuðustþaumurkistmurkuðust
| nafnháttur | murkast |
|---|---|
| sagnbót | murkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmurkastumurkaðistuþúmurkistumurkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmurkarðumurkaðirðuþúmurkirðumurkaðirðu
þiðmurkiðimurkuðuðiþiðmurkiðimurkuðuði