nappa
sagnorð óformlegt
Merkingar
- 1.
með þágufalli taka (e-ð) án leyfis, stela (e-u)
- hann nappaði jakka föður síns
- 2.
með þolfalli handtaka (e-n), ná (e-m)
- lögreglan nappaði búðarþjófinn
Beyging
nappaði nappað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnappanappaðiégnappinappaði
þúnapparnappaðirþúnappirnappaðir
húnnapparnappaðihúnnappinappaði
viðnöppumnöppuðumviðnöppumnöppuðum
þiðnappiðnöppuðuðþiðnappiðnöppuðuð
þaunappanöppuðuþaunappinöppuðu
| nafnháttur | nappa |
|---|---|
| sagnbót | nappað |
| boðháttur eintölu | nappaðu |
| boðháttur fleirtölu | nappið |
| stýfður boðháttur | nappa |
| lýsingarháttur nútíðar | nappandi |
kk.kvk.hk.
nf.nappaðurnöppuðnappað
þf.nappaðannappaðanappað
þgf.nöppuðumnappaðrinöppuðu
ef.nappaðsnappaðrarnappaðs
nf.nappaðirnappaðarnöppuð
þf.nappaðanappaðarnöppuð
þgf.nöppuðum
ef.nappaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnappastnappaðistégnappistnappaðist
þúnappastnappaðistþúnappistnappaðist
húnnappastnappaðisthúnnappistnappaðist
viðnöppumstnöppuðumstviðnöppumstnöppuðumst
þiðnappistnöppuðustþiðnappistnöppuðust
þaunappastnöppuðustþaunappistnöppuðust
| nafnháttur | nappast |
|---|---|
| sagnbót | nappast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnappastunappaðistuþúnappistunappaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnapparðunappaðirðuþúnappirðunappaðirðu
þiðnappiðinöppuðuðiþiðnappiðinöppuðuði