narra
sagnorð með þolfalli
beita (e-n) brögðum, gabba (e-n)
- hann narraði hana til að skrifa undir
- hún reyndi að narra út úr honum peninga
Beyging
narraði narrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnarranarraðiégnarrinarraði
þúnarrarnarraðirþúnarrirnarraðir
húnnarrarnarraðihúnnarrinarraði
viðnörrumnörruðumviðnörrumnörruðum
þiðnarriðnörruðuðþiðnarriðnörruðuð
þaunarranörruðuþaunarrinörruðu
| nafnháttur | narra |
|---|---|
| sagnbót | narrað |
| boðháttur eintölu | narraðu |
| boðháttur fleirtölu | narrið |
| stýfður boðháttur | narra |
| lýsingarháttur nútíðar | narrandi |
kk.kvk.hk.
nf.narraðurnörruðnarrað
þf.narraðannarraðanarrað
þgf.nörruðumnarraðrinörruðu
ef.narraðsnarraðrarnarraðs
nf.narraðirnarraðarnörruð
þf.narraðanarraðarnörruð
þgf.nörruðum
ef.narraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnarrastnarraðistégnarristnarraðist
þúnarrastnarraðistþúnarristnarraðist
húnnarrastnarraðisthúnnarristnarraðist
viðnörrumstnörruðumstviðnörrumstnörruðumst
þiðnarristnörruðustþiðnarristnörruðust
þaunarrastnörruðustþaunarristnörruðust
| nafnháttur | narrast |
|---|---|
| sagnbót | narrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnarrastunarraðistuþúnarristunarraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnarrarðunarraðirðuþúnarrirðunarraðirðu
þiðnarriðinörruðuðiþiðnarriðinörruðuði