narta
sagnorð
Merkingar
- 1.
narta í brauðið
borða brauðið hægt, kroppa í brauðið
- hún rétt nartaði í matinn í veislunni
- 2.
narta í hana
tala illa um hana
Beyging
nartaði nartað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnartanartaðiégnartinartaði
þúnartarnartaðirþúnartirnartaðir
húnnartarnartaðihúnnartinartaði
viðnörtumnörtuðumviðnörtumnörtuðum
þiðnartiðnörtuðuðþiðnartiðnörtuðuð
þaunartanörtuðuþaunartinörtuðu
| nafnháttur | narta |
|---|---|
| sagnbót | nartað |
| boðháttur eintölu | nartaðu |
| boðháttur fleirtölu | nartið |
| stýfður boðháttur | narta |
| lýsingarháttur nútíðar | nartandi |
kk.kvk.hk.
nf.nartaðurnörtuðnartað
þf.nartaðannartaðanartað
þgf.nörtuðumnartaðrinörtuðu
ef.nartaðsnartaðrarnartaðs
nf.nartaðirnartaðarnörtuð
þf.nartaðanartaðarnörtuð
þgf.nörtuðum
ef.nartaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnartastnartaðistégnartistnartaðist
þúnartastnartaðistþúnartistnartaðist
húnnartastnartaðisthúnnartistnartaðist
viðnörtumstnörtuðumstviðnörtumstnörtuðumst
þiðnartistnörtuðustþiðnartistnörtuðust
þaunartastnörtuðustþaunartistnörtuðust
| nafnháttur | nartast |
|---|---|
| sagnbót | nartast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnartastunartaðistuþúnartistunartaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnartarðunartaðirðuþúnartirðunartaðirðu
þiðnartiðinörtuðuðiþiðnartiðinörtuðuði