orða
sagnorð með þolfalli
sjá einnig orða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
færa (e-ð) í orð, koma orðum að (e-u)
- hún kann að orða hugsanir sínar
- skýrslan er undarlega orðuð
- ég ætla að reyna að orða bréfið vel
- 2.
minnast á (e-ð), nefna (e-ð)
- hann orðaði við þau að láta laga grindverkið
- þau orðuðu málið á fundinum
- 3.
orða hann við hneykslið
tengja hann við hneykslið
- prinsinn hefur verið orðaður við unga leikkonu
Beyging
orðaði orðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égorðaorðaðiégorðiorðaði
þúorðarorðaðirþúorðirorðaðir
húnorðarorðaðihúnorðiorðaði
viðorðumorðuðumviðorðumorðuðum
þiðorðiðorðuðuðþiðorðiðorðuðuð
þauorðaorðuðuþauorðiorðuðu
| nafnháttur | orða |
|---|---|
| sagnbót | orðað |
| boðháttur eintölu | orðaðu |
| boðháttur fleirtölu | orðið |
| stýfður boðháttur | orða |
| lýsingarháttur nútíðar | orðandi |
kk.kvk.hk.
nf.orðaðurorðuðorðað
þf.orðaðanorðaðaorðað
þgf.orðuðumorðaðriorðuðu
ef.orðaðsorðaðrarorðaðs
nf.orðaðirorðaðarorðuð
þf.orðaðaorðaðarorðuð
þgf.orðuðum
ef.orðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égorðastorðaðistégorðistorðaðist
þúorðastorðaðistþúorðistorðaðist
húnorðastorðaðisthúnorðistorðaðist
viðorðumstorðuðumstviðorðumstorðuðumst
þiðorðistorðuðustþiðorðistorðuðust
þauorðastorðuðustþauorðistorðuðust
| nafnháttur | orðast |
|---|---|
| sagnbót | orðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúorðastuorðaðistuþúorðistuorðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúorðarðuorðaðirðuþúorðirðuorðaðirðu
þiðorðiðiorðuðuðiþiðorðiðiorðuðuði