orða staður
nafnorð, karlkyn
orða-staður
það að tala saman, viðræða
eiga orðastað við hana
ræða við hana, skipta orðum við hana
segja þetta í orðastað hans
... fyrir hans hönd, segja þetta fyrir hann
Beyging
eignarfall eintölu ‑staðar beygist eins og staður
eintala
án greinismeð greini
nf.orðastaður orðastaðurinn
þf.orðastað orðastaðinn
þgf.orðastað orðastaðnum
ef.orðastaðar orðastaðarins